niedziela, 11 października 2015

ALOES - niezawodny przy schorzeniach oczu oraz układu pokarmowego.

Źródło: Internet
Jest to zawsze zielona roślina o charakterze drzewiastego sukulenta, należąca do rodziny Liliowatych, występująca na ubogich w wodę, piaszczystych i kamienistych terenach wschodniej i południowej Afryki oraz na Półwyspie Arabskim. 

Uprawiana jest w wielu krajach o klimacie gorącym, natomiast w krajach strefy umiarkowanej, między innymi w Polsce, hoduje się ją jako roślinę pokojową i szklarniową.
Aloes drzewiasty osiąga w stanie naturalnym wysokość do 5 m, ale hodowany w Polsce i krajach sąsiednich nie przekracza 1 m wysokości.
Rodzaj ten obejmuje 180 gatunków, w Europie znany jest od 1700 roku.

Z tą leczniczą rośliną, a szczególnie z jej nazwą, wiąże się pewien mit grecki. Dotyczy Aloeja, syna Posejdona, który wbrew woli ojca związał się ze śmiertelną dziewczyną. Pomimo zakazu bóg wód przyłapał zakochaną parę pewnej nocy na schadzce na plaży. Gdy to zobaczył rozdzielił ich wodą morską i dziewczyna została oddzielona od stałego lądu, który znała. Jak wiadomo woda morska nie nadaje się do picia, więc gdy nastał dzień i piasek się rozżarzył, dziewczyna nieobdarzona jak kochanek półboską siłą, zaczęła umierać z pragnienia. Wówczas zrozpaczony Aloej zamienił się w życiodajną roślinę wypełnioną sokiem, by ukochana mogła się napić. Był to właśnie aloes, który odtąd służył ludziom.

Surowcem leczniczym jest sok z liści oraz same liście świeże lub wysuszone. Surowiec powinien pochodzić z roślin co najmniej trzyletnich. Przed wykorzystaniem aloesu do celów leczniczych należy go nie podlewać w lecie przez dwa tygodnie, a w zimie co najmniej przez miesiąc.

Zawiera witaminy rozpuszczalne w wodzie zwłaszcza z grupy B oraz H wielocukry, sole mineralne – wapń, potas, magnez, żelazo, mangan, miedź, cynk, kobalt, chrom, glin, bar, nikiel, lit, bor, kwasy organiczne oraz ślazy.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ALOESU:
  • ma właściwości bakteriobójcze, przeciwzapalne i przeciwbólowe
  • wpływa na układ odpornościowy, reguluje mechanizmy obronne organizmu
  • posiada właściwości biostymulujące: poprawia sprawność biologiczną chorych tkanek oraz przemianę materii
  • hamuje rozwój niektórych nowotworów
  • stosowany przy zapaleniu kory mózgowej
  • pomocny przy uporczywych bólach głowy
  • pomaga w nerwicy
  • pomocny przy dychawicy oskrzelowej
  • pomaga przy przewlekłych nieżytach jelita grubego oraz sromu, przy owrzodzeniu odbytnicy i okrężnicy
  • zaleca przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego, przy chorobie wrzodowej, nieżycie błony śluzowej żołądka
  • posiada właściwości przeczyszczające oraz żółciopędne
  • stosowany przy stanach zapalnych i zwyrodnieniowych rogówki i siatkówki, przy zaniku nerwu wzrokowego, zmętnieniu rogówki
  • zaleca się przy niedomaganiach miesiączkowania oraz zapaleniu pochwy
  • pomocny przy bliznach, odmrożeniach, uszkodzeniach naskórka, pęknięciach naskórka, oparzeniach, przy źle gojących się ranach
  • stosowany przy nieżytach nosa, zapaleniu zatok bocznych nosa.
Działania niepożądane: domowe przetwory z liści aloesu podawane w zalecanych niżej dawkach nie wywołują zazwyczaj objawów szkodliwych. Natomiast alona, jako środek przeczyszczający, może powodować przekrwienie okrężnicy oraz narządów miednicy małej. Przetwory z alony mogą być niebezpieczne dla kobiet ciężarnych. Nie wolno ich stosować w tym okresie. Nie należy stosować bezpośrednio po operacjach przewodu pokarmowego, przy żylakach odbytu, ciężkich niedomaganiach serca.
 
Źródło: Internet
Przykładowe sposoby użycia aloesu:
SOK Z ALOESU: ze zmiksowanych liści wyciskamy sok, również doskonały lek przy wielu dolegliwościach. Przy katarze na przykład warto nim zakraplać nos – po 3-4 krople co 4 godziny. Skutecznie zwalcza krwawienie i inne dolegliwości dziąseł – wystarczy nacierać nim dziąsła 3-4 razy dziennie. Przy nieżycie żołądka zaleca się go do picia 2-3 łyżeczki 3 razy dziennie pół godziny przed posiłkami.
NAPAR Z ALOESU: kilka liści aloesu pociąć na drobne kawałki, dodać po łyżeczce liści szałwii i nagietka, zalać w termosie 2 szklankami wrzątku i odstawić na godzinę. Potem odcedzić. Stosować zewnętrznie do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, do okładów na wrzody i rany oraz do higieny intymnej.
NAPAR Z SUCHYCH LIŚCI: 1 łyżeczkę zalewamy szklanką wrzątku. Jest dobrym środkiem żołądkowym, wątrobowym i trawiennym.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz