czwartek, 10 września 2015

OREGANO (lebiodka pospolita) - naturalny antybiotyk.

Źródło: Internet
Oregano (Origanum vulgare) to powszechnie znana przyprawa o charakterystycznym zapachu i walorach smakowych. Ziele to posiada jednak właściwości od dawna cenione w medycynie. 

Już 3000 lat p.n.e. Babilończycy stosowali jego specjalne odmiany przeciw schorzeniom układu oddechowego, między innymi przy zapaleniu płuc, a także problemach z sercem. Egipcjanie za czasów faraonów używali wyciągu z tego ziela nie tylko do leczenia rozmaitych dolegliwości, ale i pielęgnacji skóry oraz do konserwowania żywności. Szczególną rangę nadał jednak wyciągowi z oregano Hipokrates, jeden z najsłynniejszych lekarzy starożytnej Grecji, żyjący w V wieku p.n.e. i ceniony do dzisiaj. Uważał on oregano za panaceum na wszystkie choroby i wykorzystywał w leczeniu różnych dolegliwości.

Arystoteles zaobserwował niezwykłe zachowanie dzikich kozic zamieszkujących górzyste tereny Hellady. Zwierzęta te były często ranione strzałami myśliwych. Z powodu trudnego terenu niejednokrotnie jednak uchodziły z życiem. Ciężko ranne docierały jakoś do krzewinek pewnego gatunku ziela, żuły je i nakładały ów specyfik na rany, lecząc się w szybkim tempie. Jak możemy się domyśleć, kozice te ratowały się pewnym zbawiennym gatunkiem oregano, które działało jak silny antybiotyk.

Oregano to bylina z rodziny wargowych, która występuje w Europie, Azji Mniejszej i Syberii.
W Polsce rośnie w zaroślach, na skrajach lasów i suchych, słonecznych pagórkach; pospolita na całym niżu i w strefie podgórskiej.
Nazwa ziela pochodzi od słów: oros – góra i ganos – radość.
Występują również inne nazwy tej roślin jak dziki majeranek, lebiodka pospolita, czy macierzyca. Oregano wytwarza pełzające kłącza, często z rozłogami oraz liczne, wzniesione łodygi, rozgałęzione w części górnej, które osiągają wysokość 20-80 cm . Liście są jajowate, ogonkowe do do epileptycznie lancetowatych. Kwiaty drobne o kolorze purpurowym lub jasnoczerwonym.

Surowiec do celów leczniczych zbiera się od czerwca do września górne, wtedy też roślina ta kwitnie i suszy w warunkach naturalnych w cieniu i w temperaturze do 35°C. A jest nim ziele rośliny.
W lecznictwie wykorzystywany jest również pozyskany z rośliny olejek.

Współczesna nauka odkryła, że w całej części nadziemnej tej rośliny, czyli kwiatach, liściach i łodygach – znajdują się prowitamina A i witaminy z grupy B oraz E, K, C oraz garbniki, gorycze i błonnik. A także sole mineralne takie jak wapń, żelazo, magnez, cynk, miedź i potas. Właściwości lecznicze posiada również olejek lotny, mieszanina wielu związków, między innymi karwakrolu, tymolu – fenole, octan tymolu, flawonoidy – luteolina, kwercetyna, kemferol, narygenina, a także związki żywicowe. Dotychczasowe wyniki badań wyselekcjonowanych odmian oregano przeprowadzone przez instytuty naukowe z całego świata wskazują naprawdę szerokie spektrum jego działania. Warto dodać, że oregano należy do substancji naturalnych i praktycznie nieszkodliwych dla organizmu człowieka.

Nie wszystkie jednak odmiany posiadają właściwości lecznicze. Nauka zna około czterdziestu różnych odmian oregano, lecz tylko kilka z nich posiada te właściwości.

Oregano wspomaga leczenie przy następujących schorzeniach:
- jest naturalnym antybiotykiem
- posiada działanie przeciwbakteryjne, przeciwpasożytnicze oraz przeciwgrzybiczne- posiada właściwości przeciwutleniające – zmniejsza stres oksydacyjny oraz starzenie się biologiczne komórek. Dla przykładu oregano posiada 12 razy większe właściwości przeciwutleniające niż pomarańcze.
- pomocny w niedoczynności wątroby i dróg żółciowych
w stanach nieżytowych żołądka, dyspepsji, atonii jelit oraz nadmiernej fermentacji i wzdęciach
- używany w nieżytach górnych dróg oddechowych, kaszlu i utrudnionym odkrztuszaniu, usuwa nadmiar śluzu- w stanach zapalnych dróg oddechowych
- działa rozkurczowo na mięśnie gładkie skrzeli, jelit, moczowodów oraz na macicę w okresie miesiączkowania
- stosowany przy świądzie skóry i trudno gojących się ranach oraz na odleżyny
- leczy łuszczycę, egzemę i łupież
- sprawdza się w schorzeniach jamy ustnej - zalecane przy przemęczeniu, rozdrażnieniu, depresji, bólach głowy i bezsennością - ma właściwości wiatropędne, rozkurczowe, przeciwwymiotne, a także usuwa metale ciężkie z organizmu.

  • Źródło: Internet
Przykładowe sposoby użycia oregano:
NAPAR Z OREGANO: 1 łyżkę ziela zalać 1 szklanką wrzątku. Pozostawić pod przykryciem na 10 minut, następnie przecedzić. Pić 3 razy dziennie.
ODWAR Z OREGANO: 2 łyżki ziela zalać 2 szklankami wody wrzącej i gotować pod przykryciem przez 15 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/2-2/3 szklanki 2-3 razy dziennie na 30 min przed jedzeniem jako lek żołądkowy i rozkurczowy, a po posiłkach – jako wiatropędny i wykrztuśny. Można stosować również do płukania jamy ustnej i gardła.
NAPAR DO OBMYWANIA CIAŁA: zmieszać po 2 garście ziela lebiodki, ziela rdestu ptasiego i ziela mniszka. Całość zalać 3 l wody zimnej. Ogrzewać do wrzenia i gotować łagodnie pod przykryciem 5-10 min. Przecedzić i użyć do obmywania ciała osób ciężko chorych lub do kąpieli. Zapobiega w pewnym stopniu tworzeniu się odleżyn.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz