środa, 8 listopada 2017

MIÓD - wspaniały pokarm, naturalny lek na wiele dolegliwości.


Źródło: Internet
Miód - słodki produkt spożywczy, wytwarzany w warunkach naturalnych głównie przez pszczoły (miód pszczeli) oraz przez nieliczne inne błonkówki, m.in. osy z podrodziny Polistinae, poprzez przetwarzanie nektaru kwiatowego roślin miododajnych, a także niektórych wydzielin występujących na liściach drzew iglastych. Miód pszczeli różni się składem od miodu wytwarzanego przez inne owady. Osy np. pobierają nektar także z roślin trujących dla człowieka, stąd wytwarzany przez nie miód nierzadko jest przyczyną ciężkich zatruć.

Miód jako naturalny produkt spożywczy, wysokokaloryczny, konserwujący i leczniczy znajduje zastosowanie od wielu tysięcy lat. Już w zapiskach sumeryjskich sprzed 4000 lat zalecano miód jako produkt odżywczy i leczniczy. Hipokrates stosował miód w sporządzaniu maści, słodzeniu wywarów ziół. Jego uczniowie opracowali ponad 300 recept z miodem.
Starożytni Grecy spożywając duże ilości miodu, uważali, że zapewnia im siłę, zdrowie, długowieczność. Miód ceniony był także w Egipcie. Królowa Kleopatra do pielęgnacji swej urody zażywała kąpieli z oślego mleka i miodu. Awicenna, uczony arabski w dziele "Canon medicine" zaliczył miód do ważnych leków. Przez wiele wieków miód był produktem do słodzenia oraz do wytwarzania napojów alkoholowych. Nasz kraj ma bardzo długą tradycję w produkcji miodu pitnego.

KLINKIJ
Ogólne właściwości miodu:
Jedną z cenniejszych właściwości miodu jest jego działanie na drobnoustroje chorobotwórcze dla człowieka (wysokie działanie bakteriobójcze). Pozytywny wpływ miodu na serce i układ krążenia znany jest od dawna. Przyczynia się do zahamowania procesu miażdżycowego. Działanie na układ oddechowy - właściwości antybiotyczne miodu, przeciwzapalne, wykrztuśne i odnawiające. Stosowany w leczeniu stanów przeziębieniowych, chrypki, kaszlu, zapalenia gardła, zapalenia zatok i kataru. Wyraźne, pozytywne działanie na wątrobę i drogi żółciowe. Odtruwa organizm. Stosowany przy leczeniu cukrzycy, kamicy nerkowej, pęcherzu moczowym, przy ostrym i przewlekłym zapaleniu nerek. Poprawia czynności wydzielnicze i motoryczne jelit, reguluje czynności trawienne żołądka, poprawia przemianę materii, przyspiesza gojenie wrzodów. Uodparnia organizm. Zalecany w leczeniu zapalenia spojówek, rogówki, jęczmienia. Miód przyspiesza gojenie ran, oparzeń i odmrożeń. Wzmacnia układ nerwowy, działa uspokajająco, poprawia samopoczucie i nastrój. Stosowany w leczeniu nerwic, apatii, depresji, pobudzenia, jak i wyczerpania nerwowego, bezsenności. Łagodzi skutki stresu. Miód zmniejsza szkodliwe działanie używek takich jak kawa, herbata, tytoń, alkohol.

Skład miodu pszczelego:
Najliczniejszą grupę związków stanowią węglowodany: glukoza (ok. 34%), fruktoza (ok. 39%) oraz maltoza (ok. 7%).
Kwasy organiczne: glukonowy, jabłkowy, kwas bursztynowy, octowy, szczawiowy, cytrynowy. Olejki eteryczne: wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy i ketony, estry oraz związki polifenolowe.
Barwniki: karotenoidy, β-karoten i ksantofil.
Białka: pochodzące głównie z gruczołów ślinowych pszczół enzymy, np. inwertazę, powodująca rozpad sacharozy do glukozy i fruktozy, α-amylazę i β-amylazę powodujące przemianę polisacharydów do dekstryn, a następnie do cukrów prostych oraz oksydazę glukozy powodującą utlenianie glukozy do kwasu glukonowego. Powstały w ten sposób nadtlenek wodoru posiada właściwości antyseptyczne.
Miód zawiera również mikroelementy: potas, chlor, magnez, fosfor, wapń, żelazo, mangan, kobalt.
Zawiera także witaminy: A, B1, B2, B6, B12, C, kwas foliowy, kwas pantotenowy, biotynę oraz flawonoidy. Ważnym składnikiem są ziarna pyłku roślin, z których nektar został zebrany.
Miód zawiera również wodę: w zależności od jego pochodzenia zawartość wody wynosi przeciętnie 14-16% w miodach nektarowych i 15% w miodach spadziowych.
Wartość kaloryczna miodu waha się w granicach 320-330 kcal.

Typy miodu:
W zależności od surowca, z jakiego powstał miód, możemy wyróżnić miody:
  • nektarowe (kwiatowe)
  • spadziowe
  • nektarowo-spadziowe lub spadziowo-nektarowe
Miód nektarowy - pozyskiwany przede wszystkim z nektaru jednej rośliny, tuż po zakończeniu jej kwitnienia. Nazywany jest miodem odmianowym (lub monokwiatowym). Nosi on nazwę rośliny, z której pochodzi, np. rzepakowy, lipowy, akacjowy itd. Natomiast miód zebrany z wielu roślin jest miodem wielokwiatowym.
Miód spadziowy - może byc pozyskiwany z drzew iglastych (jodła, świerk, sosna, modrzew) oraz z liściastych (topola, brzoza, lipa, klon, akacja, osika, dąb, wierzba, buk, jawor, głóg, leszczyna, śliwa, czereśnia).
Miód nektarowo - spadziowy - jest miodem wytworzonym z dwóch naturalnych surowców: nektaru i spadzi.

Miód może mieć konsystencję płynną (wtedy nosi nazwę patoka) lub stałą (krupiec) i barwę od białej, poprzez jasnożółtą do brunatno-brązowej.

SMACZNEGO 

Źródło i opracowanie: Dariusz Fitzermann

3 komentarze:

  1. Bardzo dobry post.

    OdpowiedzUsuń
  2. Hi friends, pleasant post and pleasant urging commented here, I am in fact enjoying by these.

    OdpowiedzUsuń
  3. Thank you for your website post. Thomas and I are actually saving for
    our new e-book on this matter and your blog post has made
    people like us to save all of our money. Your notions
    really clarified all our issues. In fact, greater than what we
    had thought of just before we discovered your fantastic blog.

    I actually no longer have doubts and a troubled mind because
    you have attended to all of our needs in this post.
    Thanks

    OdpowiedzUsuń